Zdolność kredytowa

Główne parametry, które bank wrzuca do formuły. Dochód netto — udokumentowany 3–6 miesięcy wstecz. Bank akceptuje umowę o pracę, umowy zlecenia i o dzieło z regularnością minimum 12 miesięcy, dochód z działalności gospodarczej powyżej 12–24 miesięcy, dochód z najmu z ksiąg wieczystych, emeryturę, rentę. Coraz częściej też dochody z zagranicy (potwierdzone). Nadwyżka dochodu na życie — po odjęciu obecnych zobowiązań i planowanej raty, ile zostaje na utrzymanie. Bank porównuje z minimum socjalnym GUS. Wiek na koniec kredytu — hipoteka do 70–75 lat (max 80). Historia BIK — scoring, opóźnienia, aktywne kredyty.

Dlaczego dwa banki dają różne wyniki. Każdy używa własnej formuły, z inną wagą dla poszczególnych parametrów. Bank A może naliczyć wyższą stałą kwotę utrzymania na osobę (na przykład 1 200 zł/miesiąc), bank B niższą (800 zł/miesiąc) — to daje różnicę w nadwyżce dochodu, a stąd w zdolności. Jeden bank akceptuje 100% dochodu z umowy zlecenia, drugi 80%. Jeden liczy karencję jako obniżkę DTI, drugi jako neutralną. Efektem tego jest, że przy tym samym profilu klienta bank A może zaoferować 350 tys. zł, a bank B 480 tys. zł.

Sposoby na podniesienie zdolności. Zwiększenie dochodu udokumentowanego (drugi etat, dodatkowa umowa zlecenia). Wydłużenie okresu kredytowania (rata niższa, więc DTI niższe — ale kredyt droższy). Współkredytobiorca (małżonek, rodzic, dziecko po 18 rż): łączą Wasze dochody, ale też wasze zobowiązania. Redukcja obecnego długu: spłata chwilówek, zamknięcie kart. Wyższy wkład własny w hipotece: bank akceptuje z niższym scoringiem. Zmiana banku: różnica w formule bywa większa, niż się wydaje.

Najczęściej zadawane pytania